Ik ben heel dichtbij mijn nieuwe blikopeners geboren, nl. ook in Almere.
Gelukkig maar, want ik vond dat kooitje en dan ook nog dat wiebelding waar ik in moest maar niets.
Vind het wel zielig voor mijn broertjes hoor, die moesten veeeeel verder.
Mijn zusje had mazzel, die hoefde niet in een auto, want zij blijft bij onze mama wonen.
In totaal heb ik één zusje en drie broers, waarvan één broer hetzelfde jasje aan heeft als ik.
KIPFILE en KIPFILE en KIPFILE!!!!!
Oké, blikvoer vind ik ook wel jammie en als het niet anders kan, brokjes,
maar tja je probeert het hè!
Mijn nieuwe 'moeder' had gehoord dat ik ook graag tartaartjes lustte,
maar wat denken jullie........... komt ze met supermarkt tartaar aanzetten.
Nou mooi dat ik mijn neusje ophaalde en het lekker liet liggen.
Alles hihi, maar vooral een vogeltje dat piept zodra je het aanraakt.
De oudere garde hier wordt trouwens hoorndol van mijn geren en gevlieg.
Alhoewel........ Grizly dikbil (laat hij het maar niet horen) is mijn vriend geworden en
rent net zo hard met mij mee. Alleen is hij al moe, als ik nog verder wil spelen.
Hij is ook heel lief voor mij, maar wauw wat is hij sterk!
Als ik geknuffeld wil worden ga ik hem kopjes geven en dan gaat mij lekker likken.
Maar als hij dan zijn poot om mijn nekje doet, lijk ik Bambie wel,
alle vier mijn voetjes glijden weg en pats daar lig ik dan :-))
Nee nog nooit.
Misschien dat het nog wel eens gaat gebeuren, maar als ik daarvoor in zo'n wiebelding moet,
blijf ik denk ik liever thuis.
Haha, nee joh, dat kan nog lang niet, ik ben nog maar een ukkie.
Misschien over een jaartje ofzo, maar dan moet ik mijn 'moeder' wel lief aankijken,
want zover ik op de hoogte ben, zijn hier maar heel zelden nestjes.
Ja, over de buitenren.
Alle viervoeters hier zag ik de hele dag naar een hoek in de kamer lopen
en dan ineens waren ze weg.
Als ik dan op de vensterbank ging zitten, zag ik ze lekker buiten in het zonnetje liggen.
Ik snapte er helemaal niets van, dat wilde ik ook!
Bleef dus heeeeeeel lang in die hoek zitten, maar er gebeurde niets.
Onze 'moeder' zat wel steeds tegen een raar ding te tikken, wat heen en weer ging,
maar ondertussen zat ik nog steeds binnen.
Maar nu lekker niet meer, want ineens zit er een gat in de muur met een touwtje om dat rare ding.
Terug naar Perly